Ana Sayfa » Gündem » Engeliniz sebebiyle yaÅŸadığınız trajikomik anılarınız var mı?

Cevaplar

1. 

   84

   

   2-1-12

   sorucevapdoktoru diyor

   Olmaz mı? Her gün sokaÄŸa çıktığımızda yaşıyoruz. Benim bu soruyu okuyunca aklıma geleni paylaÅŸmak istiyorum. yıl 1983- yada 1984 babamla(rahmetli nur içinde yatsın) birlikte Ankara’ya gitmiÅŸtik. Tedavi ve doktor kontrollerim için kısa süreliÄŸine gittiÄŸimiz için haftasonu çok sıkılmıştım ve askerde olan kuzenimi Çankaya’da ziyarete gittik ancak çarşı izninde olduÄŸunu öğrenince babam beni havuzu olan kayıkla gezilen çay bahçeleri olan Gençlik Parkı’na götürmüştü. Parkta gezerken birde baktık asker kuzenim ordaydı tesadüftü. Onu Çankaya’da ararken Gençlik Parkta görmüştük. Babam ve kuzenim önde ilerlerken bende arkadan etrafa bakına bakına yürüyordum. Birden bire biri arkamdan “al” dedi. Anlayamadım pardon dedim. ” al al çekinme” dedi. Yanımdaki kiÅŸi bana para uzatmış dilenci olduÄŸumu sanıyordu. Bende hayır alamam benim babam var bak onlar önde yürüyor dediÄŸimde parayı uzatan kiÅŸi utanıp yanımdan ayrıldı. Sonra koÅŸarak babama anlattım durumu. Bu yaÅŸadığım ne ilkti nede son. Yine bir gün Ankara’da Hacı Bayram Camisi’nde mevlüt için annemle birlikte gitmiÅŸtik. Onu beklemek için avluda ayun oynuyordum. Bu kez bir bayan yaklaşıp bana para vermeye çalıştı. Bende kabul etmeyip annemi bekliyorum ben dilenci deÄŸilim demiÅŸtim. Hakkaten koltuk deÄŸneÄŸini taşıyan biz engelliler neden toplum gözünde dilenci gibi görülüyoruz. Bu daha o yıllarda 9-10 yaşındayken beni çok üzmüştü.

   Cevap

   -2

   Bu cevap yardımcı oldu mu?

   LikeDislike